آیا کولیک نوزاد خطرناک است؟چه زمانی باید نگران گریه‌ها باشیم؟

شنیدن صدای گریه‌های مداوم، بی‌وقفه و دلخراش نوزادی که تازه پا به این دنیا گذاشته است، بدون شک یکی از سخت‌ترین، استرس‌زاترین و چالش‌برانگیزترین تجربیات برای هر پدر و مادری است. زمانی که نوزاد دلبند شما ساعت‌ها بی‌قراری می‌کند، صورتش از شدت گریه سرخ می‌شود، پاهایش را در شکمش جمع می‌کند و هیچ‌کدام از روش‌های معمول آرام‌سازی (مانند در آغوش گرفتن، شیر دادن یا تکان دادن) روی او تاثیری ندارد، طبیعی است که موجی از اضطراب، خستگی و هزاران سوال نگران‌کننده در ذهن شما شکل بگیرد. در این لحظات پرالتهاب، اولین و مهم‌ترین سوالی که از خود می‌پرسید این است که آیا این گریه‌ها نشانه یک بیماری جدی و پنهان است؟، آیا کولیک نوزاد خطرناک است و می‌تواند به اندام‌های داخلی او آسیبی وارد کند؟

ما در داروخانه آنلاین داروم، به خوبی دغدغه‌ها، بی‌خوابی‌ها و نگرانی‌های شما را در این دوران حساس درک می‌کنیم. دوران نوزادی، دوران گذار و تطبیق است؛ هم برای نوزادی که در حال سازگاری با دنیای خارج از رحم است و هم برای والدینی که در حال یادگیری زبان بدن و نیازهای فرزندشان هستند. هدف ما در داروم، فراتر از فراهم کردن دسترسی سریع و آسان به مکمل‌ها و داروهای مورد نیاز شماست؛ ما اینجاییم تا با ارائه اطلاعات علمی، دقیق، به‌روز و معتبر، نوری بر تاریکیِ نگرانی‌های شما بتابانیم و آرامش خاطر را به خانه‌هایتان بازگردانیم.

در این مقاله، قصد داریم با نگاهی علمی و در عین حال همدلانه، به بررسی دقیق خطرات احتمالی کولیک بپردازیم، مرز بین گریه‌های طبیعی و نشانه‌های هشداردهنده (Red Flags) را مشخص کنیم و به شما بگوییم در چه شرایطی باید حتماً و بدون فوت وقت به پزشک متخصص اطفال مراجعه کنید. اگر شما هم شب‌های طولانی را با صدای گریه نوزادتان بیدار مانده‌اید، این مقاله برای شما نوشته شده است.

آیا کولیک نوزاد به تنهایی خطرناک است؟

کولیک نوزاد به خودی خود یک بیماری، اختلال یا یک وضعیت خطرناک پزشکی نیست. در ادبیات پزشکی، کولیک به عنوان یک سندرم رفتاری یا یک مرحله گذرا و بسیار رایج در ماه‌های اولیه زندگی (معمولاً از هفته دوم تا سوم آغاز شده و تا ماه سوم یا چهارم فروکش می‌کند) تعریف می‌شود.

پزشکان برای تعریف کولیک از قانون سه استفاده می‌کنند:

نوزادی که بیش از سه ساعت در روز

بیش از سه روز در هفته و برای بیش از سه هفته متوالی گریه می‌کند، در حالی که کاملاً سالم است و رشد طبیعی دارد، مبتلا به کولیک تشخیص داده می‌شود.

نوزادانی که کولیک دارند، برخلاف ظاهر بی‌قرار و گریه‌های پر سر و صدایشان، از نظر جسمی در سلامت کامل به سر می‌برند. آن‌ها به خوبی رشد می‌کنند، روند وزن‌گیری کاملاً طبیعی و مطابق با نمودارهای رشد دارند، اشتهایشان برای شیر خوردن طبیعی است و از نظر تکامل عصبی و حرکتی هیچ کمبودی نسبت به همسالان خود ندارند. تحقیقات گسترده علمی نشان داده است که گریه‌های شدید و طولانی‌مدت ناشی از کولیک، باعث آسیب به بافت مغز، ایجاد مشکلات گوارشی دائمی، اختلال در رشد جسمی یا کاهش بهره هوشی (IQ) در آینده نوزاد نمی‌شوند.

با این اوصاف، شاید بپرسید پس خطر کولیک کجاست؟ واقعیت این است که خطرات و عوارض جانبی کولیک نوزاد، بسیار بیشتر از آنکه متوجه سلامت جسمی نوزاد باشد، سلامت روان، ثبات عاطفی و کیفیت زندگی والدین (به‌ویژه مادران) را هدف قرار می‌دهد. خستگی مفرط ناشی از کم‌خوابی‌های شبانه، احساس بی‌کفایتی، ناامیدی از ناتوانی در آرام کردن فرزند و استرس مداوم می‌تواند منجر به بروز یا تشدید افسردگی پس از زایمان (PPD) در مادران و حتی پدران شود. تنش‌های ناشی از صدای مداوم گریه می‌تواند بر روابط زناشویی تاثیر منفی بگذارد و در موارد بسیار نادر و تلخ، خطر بروز سندرم کودک تکان‌داده‌شده (Shaken Baby Syndrome) را افزایش دهد؛ وضعیتی که در آن والد از روی خستگی و استرس شدید، نوزاد را به شدت تکان می‌دهد که می‌تواند منجر به آسیب‌های جبران‌ناپذیر مغزی شود. بنابراین، مدیریت کولیک بیشتر به معنای مدیریت استرس خانواده و یافتن راهکارهای حمایتی برای والدین است تا درمان یک بیماری فیزیکی در نوزاد.

نشانه‌های خطر در کنار گریه نوزاد

همان‌طور که تاکید کردیم، گریه کولیکی در یک نوزاد سالم جای نگرانی فیزیکی ندارد. اما چالش اصلی اینجاست که نوزادان تنها یک راه برای برقراری ارتباط دارند و آن گریه کردن است. آن‌ها چه گرسنه باشند، چه پوشکشان کثیف باشد، چه دچار کولیک باشند و چه از یک درد جانکاه ناشی از یک بیماری جدی رنج ببرند، گریه می‌کنند. بنابراین، بسیار حیاتی است که والدین بتوانند تفاوت بین گریه بی‌خطر کولیک و گریه‌هایی که نشان‌دهنده یک مشکل زمینه‌ای هستند را تشخیص دهند.

گاهی اوقات، گریه‌های طولانی‌مدت ممکن است به دلیل کولیک نباشد و نشانه‌ای از یک مشکل پزشکی پنهان مانند حساسیت به پروتئین شیر گاو، عفونت‌های ادراری یا رفلاکس معد نوزاد باشد. اگر گریه‌های نوزاد شما با هر یک از علائم و نشانه‌های زیر همراه بود، باید کولیک را کنار گذاشته و سریعاً برای بررسی‌های تخصصی به پزشک مراجعه کنید:

تب و علائم عفونت

سیستم ایمنی نوزادان در ماه‌های اولیه زندگی بسیار نابالغ و ضعیف است. به همین دلیل، تب در نوزادان زیر ۳ ماه (دمای مقعدی بالاتر از 38 درجه سانتی‌گراد یا 100.4 درجه فارنهایت) هرگز نباید نادیده گرفته شود و همیشه یک اورژانس پزشکی محسوب می‌شود. اگر بی‌قراری و گریه نوزاد شما با تب همراه است، بدن او داغ است یا برعکس، دمای بدنش به طور غیرطبیعی پایین آمده و پوستش سرد و مرطوب است، این دیگر یک کولیک ساده نیست. تب می‌تواند نشانه عفونت‌های جدی مانند سپسیس (عفونت خون)، مننژیت، عفونت گوش میانی، یا عفونت مجاری ادراری باشد که نیازمند مداخله فوری پزشکی و احتمالا بستری در بیمارستان است.

تغییر در الگوی مدفوع و مشکلات دفعی

وضعیت پوشک نوزاد، آینه تمام‌نمای سلامت دستگاه گوارش اوست. در حالی که نوزادان کولیکی ممکن است به دلیل بلع هوای زیاد هنگام گریه، دچار نفخ شوند، اما الگوی دفع آن‌ها معمولاً طبیعی است. نشانه‌های خطری که باید در مدفوع نوزاد به آن‌ها دقت کنید عبارتند از:

• وجود خون در مدفوع: دیدن رگه‌های خون قرمز روشن یا مدفوع تیره و قیرمانند (که نشانه خونریزی در دستگاه گوارش فوقانی است) هرگز طبیعی نیست. این علامت می‌تواند نشان‌دهنده آلرژی شدید به پروتئین شیر گاو، شقاق مقعدی یا عفونت‌های روده‌ای باشد.
• اسهال شدید و آبکی: مدفوع نوزادان شیرخوار به طور طبیعی شل است، اما اگر تعداد دفعات دفع به شدت افزایش یابد و مدفوع کاملاً آبکی شود، خطر کم‌آبی بدن (Dehydration) نوزاد را تهدید می‌کند.
• یبوست‌های طولانی و دردناک: مدفوع سفت و خشک که شبیه به گلوله‌های کوچک است و نوزاد برای دفع آن درد زیادی می‌کشد، نشانه‌هایی هستند که به بررسی دقیق نیاز دارند و درعلائم کولیک نوزاد به صورت طبیعی دیده نمی‌شوند.

استفراغ مکرر، پرتابی یا غیرطبیعی

بالا آوردن مقدار کمی شیر (Spit-up) که بدون فشار و درد از گوشه دهان نوزاد خارج می‌شود، یک پدیده کاملاً طبیعی است و به دلیل عدم تکامل دریچه بین مری و معده رخ می‌دهد. اما استفراغ با این حالت متفاوت است. اگر نوزاد شما با فشار زیاد و به صورت جهشی (استفراغ پرتابی) شیر را بیرون می‌ریزد، این می‌تواند نشانه وضعیتی به نام تنگی پیلور (انسداد خروجی معده) باشد که معمولاً در هفته‌های دوم تا پنجم زندگی بروز می‌کند و نیاز به جراحی دارد. همچنین، اگر رنگ استفراغ نوزاد زرد، سبز (صفراوی) یا حاوی خون باشد، این یک نشانه بسیار خطرناک از احتمال انسداد روده یا مشکلات جدی گوارشی است و باید فوراً به اورژانس مراجعه شود.

کاهش وزن یا عدم تمایل به تغذیه

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های نوزاد مبتلا به کولیک، داشتن اشتهای خوب و وزن‌گیری مناسب است. اگر نوزاد شما در کنار گریه‌های مداوم، از مکیدن سینه مادر یا شیشه شیر امتناع می‌کند، حین شیر خوردن به شدت قوس می‌زند و گریه می‌کند، یا در بررسی‌های ماهانه توسط متخصص اطفال، روند وزن‌گیری مناسبی ندارد (توقف رشد یا کاهش وزن)، این یک پرچم قرمز بسیار مهم است. کاهش تغذیه می‌تواند منجر به کاهش تعداد پوشک‌های خیس (کمتر از ۶ پوشک خیس در ۲۴ ساعت) شود که نشانه‌ای بارز از کم‌آبی بدن است و باید حتماً توسط متخصص اطفال ویزیت و علت‌یابی شود.

تغییر در تنفس یا رنگ پوست

اگر در حین گریه یا حتی در زمان آرامش، متوجه شدید که نوزاد به سختی نفس می‌کشد، تنفس او بسیار تند است، پره‌های بینی‌اش باز و بسته می‌شود یا قفسه سینه‌اش به شدت فرو می‌رود، باید نگران شوید. همچنین، هرگونه کبودی (سیانوز) در اطراف لب‌ها، زبان یا صورت و همچنین رنگ‌پریدگی شدید یا زردی (یرقان) طولانی‌مدت، نشانه‌هایی از مشکلات تنفسی، قلبی یا کبدی هستند که هیچ ارتباطی با کولیک ندارند.

باورهای غلط درباره عوارض و خطرات کولیک نوزاد

دنیای فرزندپروری پر از توصیه‌های ضد و نقیض و شایعات بی‌اساس است. متاسفانه، این شایعات می‌توانند بار روانی والدین را در مواجهه با کولیک دوچندان کنند. در اینجا قصد داریم با دیدگاه علمی به رد برخی از رایج‌ترین باورهای غلط بپردازیم:

باور غلط ۱: گریه زیاد باعث ایجاد فتق (هرنی) در نوزاد می‌شود.

این یکی از رایج‌ترین ترس‌های والدین است. بسیاری معتقدند فشاری که نوزاد هنگام گریه به شکم خود می‌آورد، باعث پارگی بافت‌ها و ایجاد فتق ناف یا فتق کشاله ران می‌شود. علم پزشکی این مورد را کاملاً رد می‌کند. فتق به دلیل ضعف مادرزادی در عضلات و بافت‌های دیواره شکم رخ می‌دهد. گریه کردن فتق را ایجاد نمی‌کند، بلکه تنها باعث می‌شود فتقِ از پیش موجود، به دلیل افزایش فشار داخل شکمی، متورم‌تر و برجسته‌تر به نظر برسد.

باور غلط ۲: کولیک به معنای درد وحشتناک معده و روده است.

اگرچه نوزاد کولیکی پاهای خود را در شکم جمع می‌کند که تداعی‌کننده درد شکم است، اما مطالعات پزشکی هنوز نتوانسته‌اند ثابت کنند که کولیک منشأ صرفاً گوارشی دارد. نظریه‌های جدیدتر نشان می‌دهند که کولیک ممکن است ناشی از حساسیت بیش از حد سیستم عصبی نابالغ نوزاد به محرک‌های محیطی، یا ناتوانی در خودآرام‌گری (Self-soothing) باشد.

باور غلط ۳: کولیک باعث آسیب به تارهای صوتی می‌شود.

والدین اغلب نگرانند که جیغ‌های ممتد باعث پارگی یا آسیب دائمی به حنجره نوزاد شود. اگرچه ممکن است صدای نوزاد پس از ساعت‌ها گریه به طور موقت بگیرد یا دورگه شود، اما تارهای صوتی نوزادان بسیار انعطاف‌پذیرند و این گریه‌ها هیچ آسیب ساختاری و دائمی به حنجره یا تارهای صوتی وارد نمی‌کنند.

باور غلط ۴: نوزادان کولیکی در آینده کودکانی عصبی، پرخاشگر یا کندذهن خواهند شد.

هیچ تحقیق علمی معتبری این ادعا را تایید نمی‌کند. پیگیری‌های طولانی‌مدت روی نوزادان مبتلا به کولیک نشان داده است که این کودکان در سنین بالاتر از نظر هوش، رفتار، مهارت‌های اجتماعی و سلامت روان هیچ تفاوتی با کودکانی که در نوزادی کولیک نداشته‌اند، ندارند. کولیک اثری روی آینده کودک نمی‌گذارد.

باور غلط ۵: رژیم غذایی مادر تنها مقصر بروز کولیک است.

در حالی که در درصد کمی از موارد، آلرژی به مواد غذایی مصرفی مادر (مثل لبنیات گاوی) می‌تواند باعث بی‌قراری شود، اما در اکثر قریب به اتفاق موارد، تغییر رژیم غذایی مادر هیچ تاثیری در بهبود کولیک ندارد. محروم کردن مادر شیرده از مواد مغذی بدون دستور پزشک، تنها باعث ضعف او می‌شود.

چه زمانی باید فورا به پزشک مراجعه کنیم؟

با توجه به تمام موارد گفته شده، تصمیم‌گیری برای مراجعه به پزشک گاهی می‌تواند گیج‌کننده باشد. به عنوان یک قاعده کلی، هر زمان که احساس یا غریزه والدگریِ شما می‌گوید که چیزی در مورد نوزادتان درست نیست، باید به پزشک مراجعه کنید. پزشکان اطفال همیشه ترجیح می‌دهند یک نوزاد سالم را معاینه کنند تا اینکه یک مشکل جدی نادیده گرفته شود.

به طور خلاصه، در شرایط زیر فوراً وقت ویزیت بگیرید یا به اورژانس مراجعه کنید:

• تغییر ناگهانی در صدای گریه (مثلاً گریه شبیه به ناله ضعیف، جیغ‌های غیرطبیعی ناشی از درد شدید یا گریه‌ای که با همیشه متفاوت است).
• بروز تب در نوزاد زیر سه ماه (بالای 38 درجه سانتی‌گراد).
• مشاهده خون یا مخاط در مدفوع.
• استفراغ پرتابی یا سبز رنگ.
• کاهش چشمگیر دفع ادرار (پوشک‌های خشک).
• بی‌حالی شدید، خواب‌آلودگی غیرطبیعی یا عدم پاسخگویی نوزاد به محرک‌ها.
• تنگی نفس، کبودی صورت یا لب‌ها.
• بروز بثورات پوستی غیرطبیعی همراه با بی‌قراری.
• عدم توانایی در شیر خوردن به مدت چند ساعت متوالی.

پزشک متخصص پس از گرفتن شرح حال دقیق از شما و انجام یک معاینه بالینی کامل (بررسی وزن، قلب، ریه‌ها، شکم و گوش‌ها)، در صورت نیاز ممکن است آزمایش‌هایی را برای رد سایر بیماری‌ها تجویز کند. اگر تشخیص نهایی، همان کولیک شیرخوارگی باشد، پزشک به شما اطمینان خاطر خواهد داد. در برخی موارد، برای کمک به کاهش گازهای گوارشی و بهبود فلور روده نوزاد، ممکن است راهکارهای درمانی مکمل یا داروهایی نظیر قطره سایمتیکون که به شکستن حباب‌های گاز در معده کمک می‌کند یا پروبیوتیک‌ها (مانند قطره‌های حاوی لاکتوباسیلوس روتری) را برای کمک به بهبود شرایط گوارشی و کاهش مدت زمان گریه نوزاد تجویز کند.

در پایان این مقاله، می‌خواهیم بار دیگر به شما اطمینان دهیم که کولیک نوزاد، هرچند برای شما به عنوان والدین به شدت طاقت‌فرسا، فرسایشی و استرس‌زاست، اما به خودی خود هیچ خطری برای سلامت جسمی، رشد مغزی و آینده کودک دلبند شما ندارد. این روزهای سخت و شب‌های بیداری، یک فاز گذرا هستند و دیر یا زود به پایان خواهند رسید.

مهم‌ترین وظیفه شما در این دوران، حفظ آرامش روانی خود، درخواست کمک از اطرافیان برای استراحت، و البته دقت بالا به نشانه‌های خطر است. با شناخت دقیق علائمی مانند تب، تغییرات غیرطبیعی مدفوع، استفراغ مکرر و مشکلات تنفسی، می‌توانید با خیالی آسوده تفاوت بین گریه طبیعی کولیک و گریه ناشی از بیماری را تشخیص دهید. هرگز از مراجعه به پزشک برای رفع نگرانی‌هایتان خجالت نکشید.

فراموش نکنید که تیم پشتیبانی مجرب، داروسازان متخصص و مجله سلامت داروم همیشه در این مسیر پرفراز و نشیب در کنار شماست. ما در داروم متعهدیم تا با ارائه اطلاعات علمی معتبر و تامین سریع نیازهای دارویی شما، این دوران چالش‌برانگیز اما شیرین را برایتان راحت‌تر، ایمن‌تر و پرآرامش‌تر کنیم. شما در این مسیر تنها نیستید؛ این روزها می‌گذرند و به زودی لبخندهای شیرین نوزادتان، جایگزین این گریه‌های بی‌وقفه خواهد شد.

سوالات متداول درباره کولیک نوزاد

۱. آیا کولیک باعث آسیب به تارهای صوتی نوزاد می‌شود؟

خیر. همان‌طور که پیش‌تر اشاره شد، گریه‌های مداوم و پر سر و صدای کولیکی معمولاً آسیبی به تارهای صوتی وارد نمی‌کنند. گرفتگی یا دورگه شدن صدای نوزاد پس از یک دوره طولانی گریه، کاملاً موقتی است و با استراحت و شیر خوردن به حالت طبیعی بازمی‌گردد. هیچ خطر دائمی برای صدای کودک وجود ندارد.

۲. آیا گریه شدید باعث ایجاد فتق در نوزاد می‌شود؟

این یک باور کاملاً غلط است. فتق (ناف یا کشاله ران) به دلیل ضعف ساختاری در عضلات دیواره شکم است که در دوران جنینی به درستی بسته نشده‌اند. گریه کردن فتق را به وجود نمی‌آورد، بلکه تنها باعث افزایش فشار داخل شکم شده و فتق موجود را برجسته‌تر و قابل مشاهده‌تر می‌کند.

۳. کولیک تا چند ماهگی ادامه دارد و آیا طولانی شدن آن خطرناک است؟

کولیک به هیچ وجه خطرناک نیست. معمولاً اوج گریه‌های کولیکی در هفته ششم زندگی است و در بیشتر نوزادان تا پایان ماه سوم (حدود ۱۲ هفتگی) و در برخی موارد تا ماه چهارم به طور کامل و خودبه‌خود برطرف می‌شود. اگر بی‌قراری‌های نوزاد پس از ماه چهارم یا پنجم همچنان به شدت قبل ادامه داشت، باید توسط پزشک برای بررسی مشکلات دیگر ویزیت شود.

۴. آیا کولیک روی رشد مغزی و هوش نوزاد در آینده تاثیر منفی دارد؟

خیر، به هیچ عنوان. هیچ شواهد علمی و مستندی مبنی بر تاثیر منفی کولیک بر هوش (IQ)، تکامل شناختی، یا رشد مغزی نوزاد وجود ندارد. مغز نوزادان مبتلا به کولیک دقیقاً مانند نوزادان آرام به رشد طبیعی خود ادامه می‌دهد و در سال‌های بعد هیچ تفاوتی در یادگیری نخواهند داشت.

۵. اگر نوزاد حین گریه کولیک کبود شد (ریسه رفت) چه کار کنیم؟

حبس کردن نفس و کبودی لحظه‌ای (Breath-holding spells) در برخی نوزادان هنگام گریه شدید رخ می‌دهد. این حالت معمولاً چند ثانیه طول می‌کشد و نوزاد به طور غریزی دوباره نفس می‌کشد. با این حال، اگر کبودی طولانی شد، نوزاد بیهوش شد یا در حالت عادی و بدون گریه دچار مشکل تنفسی و کبودی است، این دیگر ریسه رفتن نیست و باید فوراً با اورژانس تماس بگیرید.

۶. آیا کولیک می‌تواند باعث آسیب به روده‌های نوزاد شود؟

خیر. با وجود اینکه نوزاد هنگام کولیک پاهای خود را جمع می‌کند و به نظر می‌رسد درد شدیدی در شکم دارد، اما کولیک هیچ‌گونه آسیب بافتی، التهاب یا مشکلی در ساختار روده‌ها و دستگاه گوارش ایجاد نمی‌کند. روده‌های نوزاد سالم هستند و عملکرد طبیعی خود را دارند.

۷. آیا دادن داروهای گیاهی و عرقیات برای درمان کولیک بی‌خطر است؟

استفاده از داروهای گیاهی، دمنوش‌ها، ترنجبین یا عرقیاتی مثل عرق نعناع برای نوزادان زیر ۶ ماه به هیچ وجه توصیه نمی‌شود و می‌تواند خطرات جدی (از جمله مسمومیت، آسیب به کبد و کلیه، و عفونت به دلیل استریل نبودن) به همراه داشته باشد. سیستم گوارش نوزاد فقط برای هضم شیر مادر یا شیر خشک طراحی شده است. هر دارویی باید فقط با تجویز پزشک مصرف شود.

۸. آیا ممکن است گریه‌های نوزاد به دلیل رفلاکس باشد نه کولیک؟

بله، این احتمال وجود دارد. رفلاکس معده به مری (GERD) می‌تواند علائمی شبیه به کولیک ایجاد کند (مثل بی‌قراری شدید پس از شیر خوردن). تفاوت عمده این است که در رفلاکس پاتولوژیک، نوزاد معمولاً استفراغ‌های مکرر دارد، قوس می‌زند، در وزن‌گیری دچار مشکل می‌شود و هنگام خوابیدن به پشت بی‌قرارتر است. تشخیص این تفاوت بر عهده متخصص اطفال است.

۹. آیا تکان دادن شدید نوزاد برای آرام کردن او خطرناک است؟

بسیار خطرناک است! تکان دادن شدید نوزاد (حتی از روی کلافگی و برای چند ثانیه) می‌تواند منجر به سندرم کودک تکان‌داده‌شده شود که عوارضی چون خونریزی مغزی، نابینایی و آسیب‌های جبران‌ناپذیر عصبی دارد. اگر احساس خستگی مفرط کردید، نوزاد را در مکانی امن (مثل تختش) بگذارید، از اتاق خارج شوید و چند نفس عمیق بکشید یا از فرد دیگری کمک بخواهید.

۱۰. آیا نخوابیدن نوزاد به دلیل کولیک، به سلامت او لطمه می‌زند؟

نوزادان مبتلا به کولیک معمولاً در طول روز کمتر می‌خوابند یا خواب بریده‌بریده دارند، اما آن‌ها کمبود خواب خود را در زمان‌های دیگر جبران می‌کنند. این کم‌خوابی بیشتر والدین را از پا درمی‌آورد تا نوزاد را. تا زمانی که نوزاد رشد خوبی دارد، این تغییرات الگوی خواب به سلامت جسمی او آسیبی نمی‌زند.